Η Χιονάτη και οι 7 Φοροφυγάδες

Καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι το νούμερο 7 χρησιμοποιείται αποκλειστικά για συγγραφικούς λόγους ώστε να «κουμπώσει» ο τίτλος και δεν κρύβει κάποιο μήνυμα (Από τη θύρα 7 και τον αριθμό του ψεύτη έως την επτάφωτη λυχνία). Προσωπικά πιστεύω παρά τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ ρατσιστής, ότι ο κάθε λαός έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, άλλα θετικά και άλλα αρνητικά που τον καθιστούν μοναδικό. Άλλωστε ο ίδιος ο Μπακούνιν (θεμελιωτής του πραγματικού αναρχισμού που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν) όχι μόνο ξεχώρισε την διαφορετική φύση της κάθε εθνότητας αλλά προασπίζεται και το δικαίωμά της να διαφυλάσσει την διαφορετικότητά της (Ρώμη, 1871). Φυσικά η αναγνώριση της ύπαρξης της διαφορετικότητας (όχι μόνο της χρωματικής ή της θρησκευτικής αλλά κυρίως της συμπεριφοράς) αποτελεί την βάση για την καταπολέμηση του ίδιου του ρατσισμού.

Ξεπερνώντας τα συμπλέγματα των όποιων «ευαίσθητων» συνεχίζω. Ένα από τα αρνητικά χαρακτηριστικά του έθνους μας δεν είναι άλλο από την δημιουργία «παραμυθιών» που σκοπό έχουν να ικανοποιούν την πλειοψηφία και σε μερικές περιπτώσεις τον ίδιο μας τον εαυτό. Τέτοια «παραμύθια» αποτελούν λαογραφικά ευρήματα ως κομμάτια της εθνικής μας παράδοσης. Όταν όμως τα «παραμύθια» αυτά ξεφεύγουν από τα όρια του καπηλειού, του καφενείου και εσχάτως του μπαρ τότε έχουμε πραγματικό πρόβλημα. Τα τελευταία χρόνια, τέτοιες ιστορίες σκαρφίστηκαν τα επιτελεία των κυβερνήσεων (οικονομικά και δημοσίων σχέσεων) ώστε να ασκήσουν πολιτική είτε υποστηρίζοντας το σλόγκαν τους (π.χ. λεφτά υπάρχουν) είτε ικανοποιώντας το λαϊκό αίσθημα.

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να διαβάζει πολιτικές και οικονομικές εφημερίδες θυμάμαι πάντα ότι οι «τρύπες» του προϋπολογισμού θα κλείσουν από τις ανείσπρακτες φορολογικές οφειλές που ανέρχονται σε πάνω από 40 δις. Όταν πριν ένα χρόνο το ίδιο το κράτος δημοσίευσε την λίστα με τους μεγαλοφειλέτες του νόμισα ότι ταξίδεψα στον χρόνο. Ο κορμός των οφειλετών αποτελείται από φυσικά και νομικά πρόσωπα που ενδεχομένως να βρικολάκιασαν!!! Στην λίστα περιλαμβάνονται εταιρείες που δεν υφίστανται και επιχειρηματίες που αντικειμενικά δεν μπορούν να πληρώσουν. Μέσα σε αυτή τη λίστα υπάρχουν εταιρείες όπως η Πειραϊκή Πατραϊκή, το Μινιόν και η Μπράβα (με τις γνωστές μουστάρδες) που έχουν πάνω από μια δεκαετία που πτώχευσαν, η Τράπεζα Κρήτης του γνωστού σκανδάλου Κοσκοτά, οι μη εξαιρετέες Ασπίς Πρόνοια και Εγνατία, ο όμιλος Ατλάντικ ο οποίος διατηρώ τις επιφυλάξεις αν η εκκαθάριση εξυπηρετήσει το σύνολο των οφειλών στο δημόσιο και ο όμιλος Πουλιάδη, ο οποίος αφού πτώχευσε προ ετών απεβίωσε!!!  Μάλιστα όταν τα τζιμάνια του υπουργείου ξεκίνησαν τον «έλεγχο» στις Δ.Ο.Υ. της Θεσσαλονίκης, διευθυντές ρωτήθηκαν γιατί δεν εισπράττουν χρέη συγκεκριμένων πελατών, οι οποίοι πελάτες ήταν από πτωχευμένες εταιρείες έως φυσικά πρόσωπα που βρίσκονταν στην φυλακή για χρέη!!! Άντε να εξηγήσεις στους χαρτογιακάδες ότι δεν είσαι ελέφαντας… Από τα όποια λογιστικά γνωρίζω, τέτοια χρέη (οι προνοητικοί τα χαρακτηρίζουν αρχικά ως επισφάλειες) χαρακτηρίζονται ως ανεπίδεκτα είσπραξης και στην συνέχεια διαγράφονται από τα βιβλία. Το χρέος ορισμένες φορές παραμένει στην καρτέλα του εκάστοτε πιστοδοτούμενου για καθαρά τυπικούς λόγους (π.χ. εάν κάποιος τρελός αναβιώσει την πτωχευμένη εταιρεία που έχει ήδη λυθεί). Γιατί το κράτος δεν ακολουθεί την πρακτική αυτή αλλά συνεχίζει να «λογίζει» ως απαιτητά τα εν λόγω χρέη είναι ηλίου φαεινότερο…

Προσφάτως πάλι ξεπήδησε ένα νέο «παραμύθι» όσον αφορά τις τραπεζικές καταθέσεις των Ελλήνων στην Ελβετία. Το πρώτο βήμα φορολόγησης αδήλωτων ελληνικών κεφαλαίων στις ελβετικές τράπεζες ήταν η εφαρμογή του μέτρου για τους Έλληνες βουλευτές μετά από διθυράμβους του τότε προέδρου της βουλής, κ. Πετσάλνικου. Μάλιστα είχε επιστρατευθεί ο κ. Ιωσήφ Ζησιάδης, Έλληνας βουλευτής του ελβετικού κοινοβουλίου. Αφού τα πανηγύρια κόπασαν ακολούθησε η απόλυτη νηνεμία μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα που δημοσιεύθηκε η αρνητική απάντηση της Ένωσης Ελβετικών Τραπεζών. Μάλιστα η άρνηση ήταν διπλή καθώς δόθηκε αρχικά τον Απρίλη και εν συνέχεια τον Μάιο του 2012 (Ενδεχομένως λόγω της κυβερνητικής αλλαγής). Η απάντηση κουκουλώθηκε ώστε να μην χαλάσει το κλίμα που είχε δημιουργήσει το «παραμύθι». Ήμουν απολύτως σίγουρος ότι η Ένωση Ελβετικών Τραπεζών ποτέ δεν θα δεχόταν τέτοιο αίτημα. Ίσως ο μόνος τρόπος να ήταν μέσω μιας διακρατικής συμφωνίας μέσω της οποίας η ελβετική κυβέρνηση θα «υποχρέωνε» τις τράπεζές της να προχωρήσουν στον άνοιγμα των ελληνικών λογαριασμών. Θα έκανε κάτι τέτοιο η Ελβετία; Προφανώς και όχι. Το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας και του ελβετικού δημοσίου κατά συνέπεια, δεν είναι ούτε τα ελβετικά σαλέ, ούτε η εξαγωγή σοκολάτας, σουγιάδων και ρολογιών αλλά η συγκέντρωση κεφαλαίων από όλο τον κόσμο λόγω του απορρήτου. Τα κεφάλαια αυτά αποτελούν διαθέσιμα των ελβετικών τραπεζών τα οποία εν συνέχεια τα δανείζουν ενώ οι τόκοι των καταθέσεων φορολογούνται προσφέροντας στην κυβέρνηση «αναίμακτα» έσοδα.  Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να απολέσει (έστω και μερικώς) η Ελβετία το πλεονέκτημά της αυτό. Ακόμα και υποθέτοντας ότι με την βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό τα αποτελέσματα θα ήταν απογοητευτικά. Αφενός έχει γίνει τόσος ντόρος που τα μεγαλύτερα πακέτα έχουν ήδη προλάβει να μετακινηθούν σε ασφαλέστερα λιμάνια (π.χ. ράβδοι χρυσού σε θυρίδες ανά τον κόσμο). Αφετέρου, αν εξαιρέσουμε τους απρόσεκτους αλλά και τους «ψιλικατζήδες» οι οποίοι έστειλαν μικροποσά για ασφάλεια (π.χ. 30.000 ευρώ από το εφάπαξ της σύνταξης), τα μεγάλα ποσά βρίσκονται σε λογαριασμούς που ανήκουν σε νομικά πρόσωπα με έδρα υπεράκτιες εταιρείες (οι γνωστές μας off shore). Οι λογαριασμοί αυτοί τυπικά δεν συνδέονται με την Ελλάδα και έτσι απλούστατα δεν θα άνοιγαν! Κλασσικό παράδειγμα ο Έλληνας «Ωραίος Μπρούμελ» (κατά κόσμον Άκης Τσοχατζόπουλος) ο οποίος τα χρήματα που κατείχε βρίσκονταν σε καταθέσεις που άνηκαν σε υπεράκτιες εταιρείες… Παράλληλα για να φορολογηθούν τα εν λόγω ποσά θα πρέπει να επιβεβαιωθεί ότι είναι «μαύρα» μέσω του πόθεν έσχες. Έτσι το εφάπαξ που έστειλε ο συνταξιούχος που ανέφερα παραπάνω είναι νόμιμο και δεν θα φορολογηθεί!!! Όπως λοιπόν καταλαβαίνετε το περιβόητο «άνοιγμα» των λογαριασμών αποτελεί ένα πυροτέχνημα που απλά κατευνάζει τα πλήθη και προσφέρει την «εύκολη» λύση στην εκάστοτε κυβέρνηση.

Και όπως κλείνουν οι παραμυθάδες τα παραμύθια «και ζήσανε αυτοί καλά, και ΕΜΕΙΣ καλύτερα»…

ΥΓ1: Προχθές οικογενειάρχης από την Κρήτη έχασε την ζωή του όταν του ανακοινώθηκε ότι απολύεται μακραίνοντας ακόμα περισσότερο την «λίστα θυμάτων» της μοντέρνας κατοχής. Αλήθεια πόσο κοστολογείται κατά τους τεχνοκράτες η ανθρώπινη ζωή;

ΥΓ2: Πριν μερικές ημέρες άνδρες ασφαλείας της Ακρόπολης πέταξαν έξω ένα ζευγάρι επισκεπτών από την Καβάλα επειδή η κοπέλα τόλμησε να ποζάρει μπροστά από το εθνικό μας σύμβολο κρατώντας την γαλανόλευκη.  Το επιχείρημα των «τραμπούκων» της ασφαλείας ήταν ότι η Ακρόπολη αποτελεί ευρωπαϊκή κληρονομιά!!! (μάλιστα παρουσιάζω την  αντίστοιχη πλακέτα στην βάση του Ιερού Βράχου) Εάν δούμε σε λίγο καιρό την ευρωπαϊκή αστερόεσσα στην θέση της ελληνικής ως νέα σβάστικα ας μην παραξενευθούμε…  Την τάξη βέβαια επανέφεραν (μερικώς) 50 γραφικοί, ακροδεξιοί, νεοναζί, φασιστοειδή στοιχεία που αψηφώντας τους φρουρούς της «ευρωπαϊκής ιδέας» ανέβηκαν με σημαίες στον Ιερό Βράχο και έψαλαν τον εθνικό ύμνο. Την ίδια ώρα σε μία συμβολική κίνηση κλιμάκιο του κόμματος «Ανεξάρτητοι Έλληνες» επισκεπτόταν την Ακρόπολη…