Έπειτα από αρκετό καιρό επιστρέφω και πάλι στον ψηφιακό μας Αντιμένη. Δυστυχώς τα σχετικά με την στρατιωτική μου θητεία δεν εξελίχθηκαν όπως τα περίμενα με αποτέλεσμα να απέχω για όλο αυτό το διάστημα. Τα γεγονότα έτρεχαν ενώ εγώ τα ακολουθούσα με αργό βήμα, ως αποτέλεσμα αδυνατούσα να μας τροφοδοτήσω με τροφή για σκέψη. Από την άλλη αισθάνομαι την γλυκιά και συνάμα πικρή γεύση της δικαίωσης στα όσα είχα γράψει εδώ και καιρό σχετικά με το μνημόνιο και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούν να μας βγάλουν (;) από την κρίση. Μέχρι την επόμενη δημοσίευση απλά παραθέτω μία λίστα με το σύνολο των δημοσιεύσεων ώστε να θυμηθούμε και να ξεκινήσουμε σιγά σιγά να ξαναμπαίνουμε στον συνηθισμένο τρόπο σκέψης μας.
ΥΓ: Την ώρα που η χώρα μας συγκέντρωνε φίλια και εχθρικά πυρά, μία παρέα από την μακρινή και όχι ιδιαίτερα φιλική Σουηδία, ήρθε να μας θυμίσει ποιοι είμαστε, πως βρεθήκαμε εδώ και τι μπορούμε να πετύχουμε. Γιατί σίγουρα πολλοί από εμάς το είχαμε ξεχάσει.... Ακούστε..