Η σειρά δημοσιευμάτων προς πώληση δε θα σας αφήσει ούτε αυτόν τον μήνα. Μετά την μερική δικαίωση μέσω του «παγώματος» της υπόθεσης με τα Airbus ο Αντιμένης μας μπαίνει σε πιο βαθειά νερά.
Με δηλώσεις του στο Σκοπιανό (!!!) πρακτορείο ειδήσεων ο πρόεδρος του Ο.Τ.Ε., Μιχάλης Τσαμάζ, μετέφερε την βούληση των Γερμανών στρατηγικών επενδυτών της εταιρείας να πουλήσει τον έναν και μοναδικό ελληνικό δορυφόρο Hellas – SAT. Ο εν λόγω δορυφόρος αποτελεί στρατηγική επένδυση για την οποία μάτωσε ο ελληνικός λαός, ώστε η χώρα μας να είναι αυτάρκης σε επικοινωνίες ενώ ταυτόχρονα τόσο ο στρατός και η Ε.Υ.Π. όσο και οι ελληνικές αρχές και οι Έλληνες απανταχού της γης να είναι ανεξάρτητοι σε θέματα επικοινωνίας και ενημέρωσης. Μπορούμε να φανταστούμε τον ελληνικό στρατό να «νοικιάζει» κανάλι αλλοδαπού δορυφόρου για θέματα υψίστης ασφαλείας; Ευτυχώς, που το ελληνικό δημόσιο φρόντισε και έβαλε ρήτρα ώστε να μην μπορεί μονομερώς η γερμανική διοίκηση του Ο.Τ.Ε. να εκποιήσει εθνικές υποδομές.
Το ακόμα πιο ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι η δικαιολογία που επικαλέστηκε ο εκπρόσωπος της γερμανικής διοίκησης του Ο.Τ.Ε. Σκοπός της πώλησης είναι η αποπληρωμή των δανείων του Ο.Τ.Ε. Μήπως τελικά φταίει το βεβαρυμμένο «δημόσιο» παρελθόν του οργανισμού για τα εν λόγω δάνεια; Μια ματιά στα οικονομικά στοιχεία θα μας πείσει για το αντίθετο. Ο κερδοφόρος (πρέπει να τονιστεί αυτό) Ο.Τ.Ε. έχει δάνεια ύψους € 5 δις, από τα οποία το € 1 δις το δανείστηκε εντός του 2011!!! Μιλάμε για αύξηση του μακροπρόθεσμου δανεισμού κατά 25% σε ένα μόλις έτος!!! Και δεν μιλάμε για μια ζημιογόνα προβληματική εταιρεία αλλά για τον Ο.Τ.Ε. που είχε καθαρά κέρδη € 0,08 δις και € 0,24 δις το 2010 και 2011 αντιστοίχως!
Φυσικά και ο δανεισμός είναι απαραίτητος για μία εταιρεία, καθώς έτσι αυξάνει την μόχλευση, τροφοδοτεί την ανάπτυξη κτλ κτλ. Δεν κατακρίνω την κίνηση δανεισμού, ούτε την διοίκηση του Ο.Τ.Ε. συλλογικά. Κατακρίνω την «λύση» στο ψευτοπρόβλημα που δημιουργούν καθώς είμαι σίγουρος ότι κάποιοι ήδη κοιτάνε τον ουρανό και καλοβλέπουν τον δικό μας Hellas SAT όπως κάποιοι καλόβλεπαν πριν μερικούς μήνες τα δικά μας 4 Airbus παρκαρισμένα στο αεροδρόμιο.
ΥΓ: Αθλητικοοικονομικό ανέκδοτο: Η Α.Ε.Κ. καπάρωσε τον Α.Φ.Μ. της Αναγέννησης Γιαννιτσών, ο Π.Α.Ο.Κ. προσπαθεί να κλείσει τον Α.Φ.Μ. της Βέροιας και ο Άρης δείχνει να καβάτζαρε τον Α.Φ.Μ. της Αναγέννησης Επανωμής ώστε να σβηστούν τα χρέη τους και να παίξουν στο επόμενο πρωτάθλημα με τον Α.Φ.Μ. (και το νομικό πρόσωπο άλλου). Γιατί η Ελλάδα να μην βαρέσει μία πτώχευση και να αποκτήσει τον Α.Φ.Μ. της Κύπρου;;;
Κοίτα ρε, ένα-ένα τα ξεπουλάν όλα! Άντε, γερά μπας και καταφέρουμε να "παγώσουμε" κι αυτό το ξεπούλημα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό την δημιουργία του εν λόγω χώρου σε ένα πράγμα αποσκοπούσα. Στην εναλλακτική πολυδιάστατη σκέψη. Έχουμε μιλήσει για Δημόσια Χρέη, Συνολικά Χρέη, οικονομικά συστήματα, εθνική περιουσία και οικονομικούς δολοφόνους. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.
ΔιαγραφήΠρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε το δάχτυλο αλλά αυτό που μας δείχνει...
Κωστή δυο λογια σχετικά με το πρωτογενές έλλειμα. Η αναλυση οτι σε στάση πληρωμών θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα πιστεύω πως δεν ισχύει καθώς τα έσοδα του κράτους δεν θα είναι τα ίδια σε καμμια περίπτωση με την περίοδο προ χρεοκοπίας καθώς δεν θα μπορούμε να εισάγουμε προιόντα και έτσι πάρα πολλές επιχειρήσεις θα βάλουν λουκέτο και λόγω αρνητικής ψυχολογίας επενδυτών. Σε περίπτωση χρεοκοπίας το κράτος θα αναγκαστει μιας που δεν υπάρχουν δάνεια να ισοσκελίσει τα έξοδα με τα λιγοστά πλέον έσοδα με ο, τι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργιά του κράτους τους μισθούς και τις συντάξεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔ.Μ.
Δημήτρη καταρχάς σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον και την συμμετοχή σου. Βασικά να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Πολλοί ισχυρίζονται (μέσα σε αυτούς και εσύ παλαιότερα) ότι το πρωτογενές έλλειμμα δεν περιλαμβάνει τον δανεισμό. Τώρα βλέπω σιγά σιγά ανοίγουμε τα βιβλία πολιτικής οικονομίας και δημόσιας οικονομικής και καταλαβαίνουμε την απάτη. Η όλη σκεπτική σου βασίζεται στο βασικό σημείο κριτικής των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (πλέον Δ.Π.Χ.Π.), την εύλογη αξία και την υποθετική θεώρηση από την οποία εξαρτάται (what – if – accounting). Άρα σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο αν δεν πληρωθούν τα δάνεια το προϋπολογισθέν αποτέλεσμα δεν θα είναι ελλειμματικό. Τώρα το ποιες θα είναι οι μελλοντικές επιπτώσεις πρακτικά κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει, θα σου υπενθυμίσω τα λόγια του καθηγητής μας κ. Νούλα, «Εξαρτάται…». Παρόλα αυτά η σκεπτική σου είναι αδύναμη σε αρκετά σημεία:
ΑπάντησηΔιαγραφή1. Ισχυρίζεσαι ότι δεν θα εισάγουμε προϊόντα, πράγμα ορθό. Και φέρνεις ως συνέπεια των μη εισαγωγών το λουκέτο στις τοπικές επιχειρήσεις. Μα ακριβώς το αντίθετο θα συμβεί, είναι το βασικό πλεονέκτημα μιας επιστροφής στη δραχμή. Παράλληλα θα σταματήσει η αιμορραγία κεφαλαίου προς το εξωτερικό. Άρα η μείωση των εισαγωγών πέραν του πρώτου διαστήματος – σοκ, μεσοπρόθεσμα θα ενισχύσει τα έσοδα του κράτους.
2. Η Ελλάδα ούτως ή άλλως δεν δανείζεται πλέον από το εξωτερικό. Είμαστε στον τρίτο χρόνο μακριά από τις αγορές και φυσικά δεν πρόκειται να επιστρέψουμε ούτε εντός πενταετίας από σήμερα. Πρόσφατα, ελληνικά ομόλογα πουλήθηκαν με 5% τριμηνιαίο, ήτοι 20% ετήσιο επιτόκιο!!! Να υπενθυμίσω ότι οι «κακοί τοκογλύφοι» της Θεσσαλονίκης δάνειζαν με 5% μηνιαίος σε ιδιώτες!!! Η Ελλάδα οπότε είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο δεν πρόκειται να επιστρέψει στις κεφαλαιαγορές. Και να υπενθυμίσω, ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι συνεχίζουν να δανείζουν έναν χρεωκοπημένο;;;
3. Τα περί ψυχολογίας επενδυτών τα ακούω ανούσια. Γιατί όλοι οι θιασώτες του μοντέλου που ακολουθείτε, το παίζουν αντι - Κεϋνσιανιστές (όταν πριν 3 χρόνια εκλιπαρούσαν τα κράτη να στηρίζουν το χρεωκοπημένο σύστημα) ενώ ο Κέινς και όχι τα κλασσικά μοντέλα του Σμιθ εισήγαγαν την έννοια της «ψυχολογίας». Σε μία κοινωνία μπασταρδεμένη το μόνο που έλειπε ήταν οικονομικές θεωρίες «τραβεστί» που τις αλλάζουμε ανάλογα με τα γούστα μας. Τα δεδομένα είναι απλά, η αυξημένη ζήτηση για τα εγχώρια προϊόντα θα λειτουργήσει μόνη της ως κίνητρο για παραγωγή και άρα για επενδύσεις. Και μιλώντας για επενδύσεις, να τονίσουμε ότι αφενός ξένες παραγωγικές επενδύσεις δεν βλέπω πουθενά εδώ και πάνω από δεκαετία και αφετέρου, σε περίπτωση στάσης πληρωμών και επιστροφής στην δραχμή οι ξένοι επενδυτές θα έρχονταν μόνοι τους λόγω υποτιμημένου εθνικού νομίσματος.
Όλα αυτά βέβαια με ένα μεγάλο «Εξαρτάται…» καθώς από την Α.Ο.Θ. της τρίτης Λυκείου γνωρίζουμε ότι το οικονομικό σύστημα είναι αρκετά πολύπλοκο και ως επί το πλείστον απρόβλεπτο!!!